แค่คนโดนทิ้งแล้วยังยิ้มทั้งน้ำตา

     "อดีตที่ผ่านมาสอนให้เรารู้จักเข้มแข็งขึ้น

"อดีตที่โหดร้ายคือยาเพิ่มพลังชั้นดีที่ทำให้

อนาคตเราแข็งแกร่งขึ้น..ที่ผ่านมา วรรณอาจ

จะพบปัญหาและอุปสรรคขวากหนามมากมาย

แต่วันนี้วรรณเข้มแข็งขึ้น เพราะวรรณได้เรียน

รู้เรื่องราวต่างๆมากมาย มีคนเคยบอกว่า

"-ถ้าเราหยุดที่คำว่าดี เราจะไม่พบคำว่าดีที่

สุด-" ดังนั้นการที่เราจะพบคำว่าดีที่สุดเราจึง

ต้องเดินหน้าต่อไป ปัญหาทุกปัญหามักมี

ทางออกของปัญหาเสมอ เพียงแต่เราต้อง

รู้จักถอยออกมามองปัญหา หากเรารู้จักรัก

รักให้เป็น เราอาจจะไม่เสียใจมากมายขนาดนี้

แต่ถ้าเราไม่เคยเสียใจเลย เราจะรู้ไหม?ว่า ที่

จริงเราก็เคยมีความรักเหมือนกัน...บางครั้ง

คนเรามอบรักให้คนที่รักแบบสุดหัวใจ แต่แล้ว

สุดท้ายได้เพียงน้ำตาเท่านั้น ไม่มีใครผิดไม่มี

ใครถูกสำหรับเรื่องของความรัก ความรักไม่

สามารถบังคับจิตใจใครได้ ความรักเป็นแค่

เครื่องบำรุงความสุขเท่านั้น.. อยากมีรักดี ก็

ต้องมอบรักดีให้เค้าก่อน อย่าคิดว่าถ้ามอบรัก

ไปยังไงก็ต้องได้รักกลับคืนมา เพราะนั่นอาจ

ไม่ใช่ความรัก เมื่อก่อนวรรณพยายามค้นหา

ความรักตลอดเวลา แต่เดี๋ยวนี้วรรณไม่ค้นหา

มันอีกแล้ว วรรณอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงเลิศเลอ

อะไร แต่วรรณคิดว่า วรรณอยู่ได้ เพราะวรรณ

มีรัก อยู่ได้ด้วยรักที่มอบให้คนอื่น ไม่ได้อยู่ได้

เพราะเป็นคนที่ถูกรักแค่นี้แหละ แค่คือก็เป็น

สุขใจแล้ว....